Geniet van het leven

21 november Almelo

Hallo allemaal,

21 november had ik weer een wedstrijd in Almelo, gelukkig kon ik met mensen meerijden, dus dat scheelde mij heel wat gedoe met de trein etc. Het was echt een super toffe wedstrijd en een geweldige PR gezwommen. Ik reed samen met een meisje van 9 mee. Een heel leeftijdsverschil zou je zeggen, maar het was toch gezellig tijdens de lange rit. Ook kan ik het erg goed met haar moeder vinden. Onwijs lange gesprekken gehad dus over van alles en nog wat. De tijd vloog om! De wedstrijd begon om 18:30 en vanaf 18:00 was het inzwemmen. Echt een rot tijdstip om te zwemmen aangezien je de hele dag al gehad hebt en dan 's avonds nog eens hard moet gaan zwemmen. Maar het ging echt best goed!Eerst zwom ik de 200 meter vrijeslag die echt enorm snel ging, ik had nog geen 5 minuten pauze of ik moest de 50 meter rugslag al weer doen, maar eigenlijk ben ik hier niet eens zo ontevreden mee. De 50 meter schoolslag ging niet helemaal lekker voor mijn gevoel. Maar dat was gewoon de vermoeidheid.

Slag:                           Oude tijd uit 2001:           Nieuwe tijd:
200 meter vrijeslag       5:46:83                           5:17:64
50 meter rugslag           1:11:22(goud)                  1:13:26
50 meter schoolslag       1:18:94                           1:25:07

14 december heb ik weer een wedstrijd in Emmeloor dus hopen dat het dan op zijn minst net zo goed gaat, afwachten dus en hard trainen.

Ik had van de week ook een afspraak bij een reguliere vereniging, best spannen. MAar na een goed gesprek waren ze bereid om mij te gaan trainen voor de wedstrijden, aangezien er geen gehandicapte vereniging in de buurt is met die mogelijkheid. En aangezien de aangepaste sport en den KNZB vanaf januari toch samengaan is het voor de vereniging ook even inkomen, aangezien ikd e eerste ben met een beperking benieuwt hoe het zal verlopen.De hoofdtrainer van de club zal ook mijn trainer gaan worden, en hij had van de week toevallig een cursus gehad van de bondscoach van het paralumpisch team hoe de gehandicapte sport in elkaar zit. Mooi dus.

Voor nu groetjes,

Het doek is gevallen.

Ik ben vanmiddag weer even lekker gaan zwemmen, en terwijl ik in het water lag verbaasde ik me er eigenlijk over hoe goed het ging en hoe snel ik voor mijn doen zwom. Sneller dan normaal had ik het gevoel. Ik heb lekker getraind, en dan vooral de lange afstanden, ik heb 21 november namelijk weer een wedstrijd en daar ga ik de 200 meter vrij, de 50 meter rugslag en de 50 meter schoolslag zwemmen. Dat wordt hard traininen dus! De planning is minimaal 2 keer en als het kan 3 keer in de week een uur traininen(dat is eigenlijk nog te weinig maar oké je moet ergens beginnen).

Toen ik me aan het omkeden was hoorde ik mijn telefoon trillen een teken dat ik een smsje had, in dit geval 4 gemiste oproepen van mijn moeder. Ik was gisteren(zaterdag en zondag namelijk gedwongen thuis geweest omdat ik de sleutels vergeten was en dus mijn huis niet meer in kon dus moest ik wel thuis de sleutel gaan halen. Zondag avond weer laat thuis aangekomen met de sleutel. Het is al langer bekend dat "mijn"hond oud aan het worden is, doof slechtziend etc. Vanaf begin vorige maand zijn we bezig met medicijnen etc omdat het gewoon niet wil. Nu ging het het weekend al weer minder dus is mijn moeder vanmorgen weer met hem naar de dierenarts geweest(hij kon niet meer op zijn poten staat etc). Nu kwam het hoge woord er dan toch uit, hij had leukemie in zijn maag darm kanaal en begon al aardig uit te drogen. Behandelen was nutteloos en wachten tja dat kon maar dat zou dan al snel over zijn. Aangezien hij helemaal lag te sjake en zich dus echt niet goed voelde(geen pijn gelukkig). Hebben mijn ouders besloten hem in te laten slapen. Vandaar dat mijn moeder mij dus ook met spoed wou bellen. Terwijl ik me zat aan te kleden in het zwembad kreeg ik dit nieuws(nieuw was het niet maar het kwam wel aan als een klap). En of ik naar huis wou komen en erbij wou zijn of niet. Ik heb besloten dit niet te doen en gewoon te blijven waar ik nu ben. Ik denk niet dat ik het aan had gekund om erbij te zijn. Het is toch mijn hondje die ik heb gekregen 13 jaar geleden. Al met al ik denk dat dit het beste is voor hem, maar ik zal hem zeker missen! Nu hebben we nog maar 1 hond ipv 2. Kun je nagaan hoeveel een trouwe 4 voeter kan beteken!

Een rots in de branding en een troost als je het moeilijk hebt. Maar voorbij is niet voorbij! Ookal is hij er niet meer ik zal hem nooit vergeten! De tijd van gaan is gekomen.

Liefs,
Anne

Efteling en meer

Het is weer veel te lang geleden dat ik heb gepost zie ik.
Na Turkije ben ik eigenlijk een tijd nog grieperig geweest. Ik voelde me niet ziek genoeg om de hele dag in bed te liggen,maar eigenlijk ook niet fit genoeg om echt weer bezig te gaan. Na mijn turkijke vakantie kwam eigenlijk haast direct de herfstvakantie. Ik heb deze week dan eigenlijk ook voornamelijk gebruikt om uit te zieken en te beginnen nouja verder te gaan aan mijn portfolio voor school. Wat een vreselijk pokke werk is dat zeg! Maar halleluja ik ben gelukkig een eind, en het is dan ook de planning om eind november mijn hele portfolio af te hebben. Dat word nog een hele klus dus! Maar als ik er elke dag een half uurtje aanzit moet het lukken! Voor de rest is er op het gebied van school eigenlijk weinig nieuws te melden. Ik ga 1 keer in de 14 dagen een uurtje naar school voor SLB, wel gezellig dus! Afgelopen vrijdag kwam de docent met een stimuleringsprijs, een echte cactus, genaamd Klaas :). Echt  mega om gelachen! De vrije keuze punten moeten als het goed is nu gewoon normaal ingevoerd gaan worden. Dus dan heb ik die punten voor jaar 2 maar alvast binnen. Ik had woensdag 2 hertentamens, menn wat waren die lastig! Dus ik vrees dat, dat na februari weer herkansen wordt maar we wachten vol goede moed af.

Ik ben vorige week met mijn moeder een dagje naar de Efteling gegaan. Om daar te komen moest ik eerst thuis zien te komen met mijn rolstoel en handbike, dat was best wel weer een hele uitdaging gewoon! Met de rolstoel de bus in, wat eigenlijk net niet paste,maar ja ik moest de trein halen dus we hebben gezorgt dat het paste :). Daarna met de trein naar huis, nouja naar huis kwam ik niet, dit omdat er op station Delft geen begeleiding aanwezig was, dus ik uitstappen bij Den Haag Centraal, gelukkig was mijn vader die dag vrij en heeft hij me opgehaald met de auto. Zo goed is de NS aangepast, NOT. We hebben het erg lang uitgesteld, maar moesten er nu dan toch echt aan geloven aangezien het toegangskaartje alleen nog maar geldig was tot 1 november. Toen we erheen reden regende het maar gelukkig was dat al snel opgehouden toen we binnen waren. Wel had ik mijn regenpak mee maar die had ik dus gelukkig niet nodig(een paraplu werkt niet echt in een rolstoel). We mochten de auto gelukkig vlak bij de ingang zetten vanwegen mijn invalideparkeerkaart. Ook kregen we bij alle atracties voorang wat ons uiteindelijk behoorlijke tijd scheelden! Het was dus een hele leuke maar ook vermoeiende dag! Ik was erg blij dat ik mijn handbike bij me had, zo kon ik het grootste gedeelte zelfstandig rijden(behalve heuveltje op dan slipt mijn handbike namelijk best wel).

Mijn auto gaat als het goed is binnenkort voor reparatie naar de garage toe. Iemand anders heeft namelijk tegen mijn auto aangezeten wat een flinke deuk en krassen als gevolg heeft. Gelukkig wordt het dus wel door de verzekering van de tegenpartij betaald dus ik zit er niet zo mee. Maar nu nog de vraag, hoe krijg ik die auto naar de garage toe???

Voor de rest heb ik eigenlijk weinig meegemaakt.

Groetjes,
Anne

Vakantie 2009 Turkije

Hey allemaal,

Bij deze weer een up-date van mijn avonturen rond mijn vakantie, want het was zeker een vakantie met hindernissen!

Dag 1:
Wij zouden op dinsdag 6 oktober weg gaan. Dus ik was die vrijdag ervoor naar huis komen, omdat ik dan gratis reis met de trein en dan ff lekker een weekendje thuis was voor ik met mijn ouders en mijn broer richting Turkije zou vertrekken voor 8 dagen. Mijn vader kwam me ophalen van het station, en toen we thuis kwamen begon de ellende. Mijn vader was zijn portefeulle(of hoe je t ook schrijft)kwijt geraakt ergens op het station. Niet zo erg zou je denken, maar wel als je bedenkt dat daar dus ook zijn paspoort in zat. Tja en hoe kom je Turkije in zonder paspoort. Gelijk naar de politie geweest maar hun hadden nog niets. Maandag morgen vroeg als eerste naar de politie om te vragen of ze inmiddels als wat hadden gevonden, nou niet dus.(vrijdag avond aangifte doen wouden we niet want als je het paspoort terug vind als je al aangifte hebt gedaan is je paspoort niets meer waard). Dus maandag ook gelijk aangifte gedaan. Maar hoe doe je dat zonder legitimatiebewijs? Gelukkig had mijn vader nog een chauffeurspas was ze als legitimatie accepteerde. Daarna snel naar de gemeente om een nieuw paspoort aan te vragen en een uittreksel uit het bevolkingsregister.(Deze was namelijk nodig om bij de koningklukke marachaussee een noodpaspoort aan te vragen. Dus ging mijn vader 's middags naar zestienhoven om een noodpaspoort aan te vragen. Maar wat bleek, een noodpaspoort was alleen geldig als er in Nederland al een visum inzat van het Turks consulaat in Rotterdam. Maar wat bleek het consulaat was maar tot 12:00 uur open. Dus voor maandag redden we dat niet meer. 'S avonds hebben mijn ouders dan ook maar besloten om 2 enkele reis tikets te boeken voor mijn vader en mijn broer, om i.p.v dinsdag morgen met ons mee te reizen dinsdag middag te reizen via eindhoven. Zodat mijn vader op dinsdag morgen het visum kon halen bij het Turks consulaat. Dus wij om 10:00 s'morgens opstijgen vanuit Amsterdam richting Antalya met z'n 2e i.p.v z'n 4e. Wat bleek nu toen mijn vader bij het consulaat kwam, het noodpaspoort was niet lang genoeg geldig, dus hij kon geen visum krijgen. Dus moesten ze snel weer richting zestienhoven om een nieuw noodpaspoort te krijgen met een andere vervaldatun erop en daarna weer terug naar het Turkse consulaat om het visum te krijgen. Gelukkig kreeg hij dat uiteindelijk en waren ze 5 minuten voor vertrek van het vliegtuig op het vliegveld en konden ze bij veel geluk en de mazzel dat ze geen koffers bij zich hadden toch instappen en zo waren ze 's avonds rond 22:00 toch in het hotel.

Dag 2:
De eerste dag zijn we pas om 00:30 gaan slapen omdat we nog best veel bij te kletsen hadden over het avontuur van de heenreis. Lekker ontbeten. Wat is het toch vreemd als je gewoon de hele dag door kunt eten en drinken wat je wilt. even wennen is het toch wel. De hele dag lekker aan het zwembad gelegen. In de schaduw, want de in de zon was toch al snel 36 graden, 's middags en 's avonds weer lopend buffet. Echt te lekker gewoon!

De rest van de dagen is eigenlijk het zelfde verlopen, behalve de 4de dag, toen zijn ik en mijn moeder een dagje naar Side geweest, een stadje in de buurt van het hotel. Het was niet zulk heet weer dus lekker om even het terrein af te zijn. Het stadje was helaas niet zo heel boeiend. Veel dezelfde winkeltjes en al die verkopers waren vreselijk opdringerig! Dus wij waren eigenlijk wel blij dat we weer terug waren.

Dag 4:
Was mijn moeder ziek waarschijnlijk van de airco in ons hotel, ook begon mijn kiespijn weer op te komen. 'S avonds hebben we bij de Griek gegeten, wat echt vreselijk vies was! En het was ook nog eens boven, niet praktisch dus! Maar goed.Dag 5:
De hele dag weer lekker geluierd aan het zwembad, we hadden keus uit 5 zwembaden en de zee, maar we kwamen eigenlijk niet verder als 1 zwembad, aangezien dat het rustigst was. 'S avonds hebben we bij de Chinees gegeten, dit was echt mega lekker! Niet mijn smaak maar toch.

Dag 6:
Heb ik eindelijk aan mijn verslaving toegegeven door te gaan internetten in de kelder, zonder lift. Een behoorlijke uitdaging dus.  We hebben na het avondeten bij de Turk, dit was wel lekker maar niet heel bijzonder, meer hetzelfde als het lopend buffet dat er ' s avonds was. Hebben we gebowlt. Ik ben uiteindelijk 2de geworden boven mijn vader en moeder, missie bereikt dus! Daarna nog wat gepoult, wat ik overigens echt niet kan het viel me mee dat ik geen gat in het kleed heb veroorzaakt.

Dag 7:
Ik voelde me niet zo lekker ik denk dat ik bij de Turk toch iets verkeerds heb gegeten, ik heb dan ook veel lekker met de airco aan op bed gelegen. 'Savonds als afsluiter zijn we bij de Mexicaan wezen eten, dit was ook wel lekker. (Bij het hotel waren 8 restaurants waar je elke 1 keer gebruik van mocht maken(Turk, Mexicaan, Griek, Chinees, Frans, Italiaans, visrestaurant en Japans)en een traditioneel Turks ontbijt,naast het lopend buffet, dus als het restaurant niet lekker was ging je door naar het buffet.

Dag 8:
We zijn vroeg gaan slapen aangezien we om half 2 's nachts opgehaald werden door de bus om vervolgens om 06:00 uur in het vliegtuig te zitten. Toen we op de vlieghaven van Antalya waren begon het al ik werd echt ziek gewoon! Ik kan namelijk niet tegen het een paar uurtjes slapen en dan midden in de nacht actief zijn zonder eten in mijn maag en toch wel stres van alles. Dus de hele vliegreis ben ik ziek geweest.  We kwamen om 09:00 aan op schiphol en waren rond 12:00 thuis.

Het was een reis met een hoop opstakels maar ik heb er echt mega van genoten!!!
Wat verlangde ik naar mijn simpele boterham met kaas! Het eten daar was lekker, maar als je 24 uur per dag kan eten en drinken wat je wilt verlang je toch na een week ook wel weer naar de simpelheid en het was vooral erg wennen, dat je nergens bij na hoefde te denken maar gewoon kon bestellen wat je wou zonder dat je het op hoefde te eten of te drinken.

Liefs,
Anne

Een lach en een traan op 1 dag.

Mijn avonturen tijdens de trainingsdag van YFC.

Ik wou eigenlijk gister avond al posten maar daar had ik de energie niet meer voor, dus dan nu maar. Ik had gister van YFC een trainingsdag. Tot vrijdag avond twijfelde ik of ik wel moest gaan. Ik had wel zin maar ik zag er als een berg tegenop! Al dat geregel van vervoer en maar afwachten of niemand me aan zou staren of lullige opmerkingen zou maken. Ik had deze dag namelijk ook mijn eerste zwemwedstrijd en tegelijk een erg belangrijke omdat hier gescout zou worden voor de paralumpische selectie en aangezien ik hier ooit al in had gezeten wil ik dat natuurlijk weer! Maar goed om een lang verhaal niet te lang te maken, gister morgen toen mijn wekker ging, veel te vroeg natuurlijk:).

Heb ik mijzelf toch maar een schop gegeven om eruit te komen. Ik had uiteindelijk de NS al besteld etc. Dus ik werd door de taxi aan de achterkant van het station afgezet met als gevolg dat ik om naar het station te komen eerst een grote trap af moest en daarna diezelfde trap weer op. Nu is mijn vraag hoe doe je dat met een rolstoel. Meerdere mensen liepen langs en keken me niet eens aan ookal vroeg ik om hulp. Uiteindelijk kwam er een man aagerend en vroeg of hij me kon helpen. Dus uiteindelijk stond ik gelukkig op het station en 10 minuten later in de trein richting Steenwijk. Gelukkig was dit een nieuwe trein en goed aangepast, ik kon hier naar de toilet wat ik niet in elke trein kan. Er liep een vrouw langs waar ik even een praatje mee heb gemaakt wat wel gezellig was! Een half uurtje later stond ik op het station in Steenwijk. Vanaf daar kon ik met iemand meerijden naar Woerden. Maar daar kwam de volgende vraag, hoe kom ik in die auto:). Nou goed 2 uur later waren we in Woerden.

Toen ik binnekwam mocht ik al gelijk doorlopen dus dat begon leuk. Toen we begonnen te zingen mochten we gaan staan(waarop ik zei ik wou eigenlijk net gaan zitten):P en toen de preek begon mochten we gaan zitten. Nouja preek was het niet echt, al was het wel onwijs boeiend. Daara begon ons programma over WJVJ. Peter bliijft ook altijd mega komisch vind ik! Veel van geleerd dus! Lekker gegeten alleen was het een erg lange rij, waarop ik zei"mensen ik ben gehandicapt ik kan niet zo lang staan". Maar goed uiteindelijk lekker in het zonnetje gegeten. En ben ik nog op de camera gezet, die later te vinden is op Youtube(de link volgt nog!). S'middags wouden we de ronde volgen over luisterend bidden, maar we eindeligde uiteindelijk bij Geestelijke strijd en occultisme(we werden verkeerd gestuurt, maar uiteindelijk was dit ook onwijs boeiend en leerzaam!(Al had ik ook wel mee willen doen met street dance:).

Bij station Steenwijk kwam gelijk de taxichauffeur naar me toe die me ging helpen om de trein in te komen, wat bleek hij kwam ook uit Delft dus we hebben een kwartiertje leuk gekletst over van alles en nog wat, erg leuk dus! Toen ik eenmaal in de trein zat kwam ik per toevaal diezelfde vrouw weer tegen als die ik op de heenweg tegen kwam erg leuk dus! Toen ik uiteindelijk weer op Station Leeuwarden aankwam was weer hetzelfde probleem als heen, hoe kom ik die trap af en weer op om bij de taxi te komen? Gelukkig wou de begeleider die mij de trein uitgeholpen had mijn rolstoel wel nemen en waren er 2 conducteurs die mij wel wouden helpen. Met als gevolg dat ik binnen de kortste tijd weer aan de andere kant stond wat een service! Uiteindelijk was ik dan rond een uur of kwart over 8 thuis en kon ik niet wachten om mijn bedje in te duiken. En dat duurde dan ook niet zo lang voor ik heerlijk lag te snurken in mijn bedje.

Het was een erg vermoeiende inspannende maar leerzame dag. Ik moet zeggen ik vond het pijnlijk om iedereen zo te zien en die mij aangaapte met de comische uitspraak o mooie cabrio. Ik was met stomheid geslagen en als ik niet bij YFC was had ik deze man compleet de grond in gescholden. Ik kan echt niet tegen dit soort uitspraken!!!! Dit zijn mensen die je zielig vinden en daarom maar een in hun ogen comische opmerking willen maken om te laten zien dat ze je zielig vinden. En dan heb ik zoiets van hou gewoon je Kop. 1 ik ben niet zielig 2 ik ben niet achterlijk dus je hoeft geen pinkeltje taal te praen. Maar dat willen dat soort mensen gewoon niet snappen! Al had die vent gewoon gezecht wat rot dat je in een rolstoel zit, maar hij ziet er wel cool uit ofz. Dan snap ik hem nog, maar ik schat hem voor nu niet hoger in dan het achtereind van een strontvlieg ! Echt ik zou dit soort mensen het liefst willen uitschelden en een dagje in een rolstoel willen smijten.

Voor zover weer de update van de avonturen :)
Anne

Van kant naar kant

Maandag heb ik weer gezwommen, het was echt lekker en het ging ook best goed. Het was echt rustig!We waren denk ik met zn 10e in het water echt vet rustig in vergelijking met de drukte in Delft bijvoorbeeld. Ze snappen alleen niet dat ik echt een eeuw doe over het omkleden, met als gevolg dat ik hier dus best veel tijd aan kwijt was, die ik liever in het water had besteed, maar in het vervolg mag ik eerder het zwembad in om me om te gaan kleden. Dus dan heb ik gewoon alle zwemtijd als iedereen.

De rest van de week heb ik eigenlijk weinig boeiends gedaan. Wel heb ik mijn eerste begeleidingstraject gestart met een client om die te begeleiden tot een opleiding. Wel spannend maar ik heb er alle vertrouwen in.

Gister heb ik ook weer lekker gezwommen, nu was het alleen wel echt beste wel druk in het water,iedereen kwam gewoon voor de sociale contacten en niet zo zeer om echt te zwemmen dus, met als gevolg dat het geen baantjes zwemmen was, maar meer slalommen :). Na een half uur had ik het alldeen eigenlijk wel al gehad, ik was koud en mega moe. Maar ik moest van mezelf toch het uur volmaken, met als gevolg dat ik echt als een slak zwom, ik was dan ook blij toen het uur om was. Omkleden en na het zwemmen nog gegeten(aangezien het niet slim is om het een half uur voor het zwemmen te doen). Na het eten ben ik eigenlijk gelijk naar bed gegaan en heb ik een aardig aantal uurtjes met mijn ogen dicht in bed doorgebracht. Met als gevolg dat ik nu uitgerust ben. Ik hoop dat het volgende week wat beter gaat met zwemmen, al merk ik wel dat ik over het algemeen al weer wat meer conditie heb en daar ben ik erg blij mee!

Voor het weekend heb ik eigenlijk nog geen plannen, ik denk dat ik eens lekker de stad in ga om weer een ouderwets veel te veel geld uit te gaan geven.

Groetjes, en tot de volgende blog.
Anne

Van hulpvrager naar sollicitant

Hallo allemaal,

Zo post ik te lang niets zo post ik er 2 op één dag. Vanmorgen had ik een afspraak bij maatjesplatform in Drachten(www.maatjesplatform.nl ), om te informeren of hun iets voor mij kunnen betekenen wat betreft bij stage voor volgend jaar. Stichting maatjesplatform bemiddeld tussen werkgever en werkzoekende met een wajong uitkering.
Na een goed gesprek en uitgelegd wat mijn problemen/beperkingen zijn/mijn wensen en visie kwamen we erachter dat ik perfect zou zijn om bij hun 2 dagen in de week praktijkwerk te gaan doen.(Ik moet namelijk voor school vrijwilligerswerk gaan doen om mijn vrije keuze punten in te vullen). A.s donderdag ga ik al beginnen met mijn eerste dag. Wat ik uiteindelijk ga doen is nog niet helemaal helder maar de uiteindelijke bedoeling is dat ik intake gesprekken ga doen met eventuele toekomstige deelnemers van het jobcoach project, en wie weet kan ik wel een jobcoach opleiding gaan doen.... Wie weet wat de toekomst brengen mogen.

Zonder dat het mijn bedoeling was stapte ik 2 uur later het gebouw uit met een vrijwilligersbaan op zak. En als het over een half jaar van bijde kanten nog goed bevalt een stage plaats. Zo zie je maar ga je op gesprek om te kijken wat een instelling voor jou kan betekenen blijkt dat ze je eigenlijk zelf ook wel kunnen gebruiken. Het werk wat ik binnen deze instelling ga doen sluit perfect aan op mijn opleiding. Echt zo geweldig gewoon!

Hoe apart samenloop van omstandigheden ook kunnen lopen ik vind het echt een wonder hoe het gelopen is!

Liefs,
Anne

GSG- Groningen

Om mee te mogen doen aan zwemwedstrijden moet ik lid zijn van een gehandicapten sportvereniging. Ik trainde dan ook al een tijdje in Leeuwarden, maar het probleem is dat hun niet meedoen aan competitie/recreatieve wedstrijden. Ook de verenigingen in de wijde omtrek van Leeuwarden doen daar nier aan, vandaar dat ik uit moet wijken naar Groningen. Ik zal daar niet trainen maar onder hun vlag wel uitkomen tijdens wedstrijden. Ik ben daar dan ook afgelopen donderdag langs geweest voor kennismaken en een eenmalige trainig met hun. Ik vond het erg gezellig en het kwam op mij positief over. Ze vonden dat mijn techniek goed was en daar ben ik erg blij mee! Zijn al mijn uren zwemmen in het verleden met gehamer van de bonds-coach toch niet voor niets geweest.

Ik zal dan ook voor mijzelf moeten gaan trainen, dat is op dit moment nog een beetje onzeker hoe ik dat vorm ga geven. Ik kan in ieder gevaal één maal in de week blijven trainen bij de vereniging in Leeuwarden. Maar één maal peer week vind ik eigenlijk toch wel te weinig! Vandaar dat ik contact heb gezocht met een valide vereniging met de vraag of ik bij hun kan trainen voor wedstrijden. Dit omdat ik het toch wel prettig vind als ik begeleiding krijg en dus niet dat ik maar wat aanmodder en tijdens wedstrijden hoor dat mijn slag verkeerd is.  Het is dus nog even afwachten of ik met deze vereniging mag mee trainen.

Tot zo ver mijn up-date.

Van alles wat

Hoi allemaal,

Donderdag begint voor mij mijn nieuwe schooljaar weer, ik doe het,het eerste half jaar rustig aan. Dan heb ik tijd genoeg om te relaxen en mijn zwemmen weer op te pakken.

Zoals het er nu naar uitziet heb ik 26 september mijn eerste zwemwedstrijd in Ommen. Als ik geluk heb is voor die tijd mijn starterspas binnen en mijn nieuwe classificatiepas. Al is het nadeel van deze kwalificatiepas dat het nog in mijn oude klasse staat en ik nu waarschijnlijk in een lagere klassen kom. Maar we merken het wel

Anne

Zwemkeuring

Zoals ik al eerder melde wil ik weer beginnen met wedstrijd zwemmen. Ik heb van de week goed nieuws gehad. ik mag meezwemmen met het team van SGS- Groningen, maar dan training op mezelf. Dit voorkomt dat ik voor het trainen naar Groningen moet. En kan ik dus trainen waar en wanneer ik wil. Met als negatieve gevoel dat ik dus niet optimaal getraind zal worden, maar dat word wel opgelost heb ik het gevoel :D Ik heb er echt zin in!

Mijn spelerspas word aankomende week aangevraagd, waardoor ik recratief mag zwemmen(wat ik niet wil) maar zonder spelerskaart kun je ook niet gekeurd worden en dus competitie gaan zwemmen.

Ik heb er echt zin in!

Acceptatie door confrontatie

Ik ben de afgelopen dagen"gedwonge" doorgebracht in het huis van een vriendin(niet aangepast). Het waren vreselijk zware dagen,zowel lichamelijk als geestelijk. Ik moest alles zelf doen, in een huis waar ik niet bekend was en totaal niet rolstoeltoegangkelijk. Wat mede tot gevolg heeft dat ik weer een blaasontsteking heb. De zoveelste al. Het gaat een beetje vervelen. Inmiddels ben ik weer terug in het revalidatiecentrum en voel ik eindelijk weer een bed onder me. Ik kwam de afgelopen dagen maar met moeite op haar bank laat staan naar bed(dat boven was). Hiervoor dacht ik dat ik toch al aardig zelfstandig was. Maar dat blijkt een behoorlijk zeepbel te zijn geweest, die nu kapot is. Ik heb de afgelopen dagen pas gemerkt hoe afhankelijk ik nog ben van anderen.

Hoog tijd om daar verandering in te brengen. Vanaf morgen ga ik weer hard trainen en een nieuw rooster maken van therapieen. Vandaag kreeg ik gelukkig nog vrij behalve wat gesprekken maar dat is niet zo energie verslindend. Zodra er nieuws is laat ik het weten.

Slecht,slechter,slechtst.

Hallo allemaal,

Ik heb al even niet meer gereageerd,maar dat komt vooral omdat er gewoon weer veel te veel gebeurd is. Ik ben nu extra bezig met therapie omdat ik gewoon zo boos ben dat ik geen verbetering zie. Dus dan maar harder je best doen tot je erbij neer valt denk ik dan. Ik heb het er wel over gehad wanneer ik nu eindelijk weg mag, als ik toch geen verbetering zie vind ik het eigenlijk ook een beetje nutteloos om hier te blijven. Maar vrijheid zit er nog lang niet in helaas. Minimaal tot begin september en zoals het er nu uitziet nog langer, dus vrijheid zit er nog lang niet in.

Gister morgen ben ik met best wel spoed naar Amsterdam gegaan, naar een vriendin van me waar het al een tijdje niet lekker mee gaat. Dus ik met de trein(wat al moeite koste aangezien mijn handbike weer eens kapot is). Kom ik daar aan en blijkt dat ze al weg is en god mag weten waarheen. Nu is dus het gevolg dat ik nu op 2 kinderen mag passen,waarvan één gehandicapten. Nu is mijn grote vraag hoe doe je dat bij een baby van een half jaar als je zelf in een rolstoel zit. En toen kwam ik gister avond achter de vraag hoe ik nu eigenlijk moest gaan slapen, de trap kom ik niet op. Dus dan maar met veel moeite op de bank geklommen om daar wat te hangen. Ik denk dat ik dan ook maar een paar uur heb geslapen. Conclusie allemaal opstakels. Want ook alle praktische zaken lukken me dus niet eens. Conclusie ik baal nu echt dus gruwelijk van mezelf!

Ik hoop nu ergens dat die vriendin weer snel terug is zodat ik weer de trein kan nemen naar Utrecht om in het revalidatiecentrum weer geholpen te worden bij alles. Want ik ben nu echt op, echt al mijn energie ben ik kwijt. Ik merk het aan mijn lichaam dat ik gewoon niet meer kan. Maar wat kun je eraan doen? Als ik nu weg ga zitten die kinderen alleen. Lastig dilemma dus.........Als ze dinsdag nog niet terug is zal ik toch echt langs het ziekenhuis moeten gaan,anders knal ik echt uit elkaar, niet goed dus!

Ik ga nu maar een manier verzinnen om de baby beneden te krijgen......

Groet,

Weer aan de top??

Ik heb eindelijk weer een doel om voor te gaan "YOEPIE"!!Zoals de meeste van jullie wel weten heb ik vanaf 1999 tot 2001 in de paralympische selectie heb gezeten met het zwemmen. Ik ben toen der tijd meerdere malen Nederlands kampioen geweest. En heb daarbij een heel hoop medailes gewonnen. Ik moest toen alleen kiezen tussen mijn studie en het zwemmen. Als ik namelijk beter wou gaan worden moest ik elke dag gaan traininen. En dat kon ik op dat moment niet combineren met school(al zwom ik al 3 a 4 keer per week 2 uur en dan 1x in de maand 6 uur in een weekend selectie training). Maar toen ik moest kiezen vond ik een opleiding toch wel belangrijker als een zwemcarriere.

Vorige week kreeg ik ineens weer de kriebels doen ik bezig was met hydrotherapie. Het is nog niet echt zwemmen zoals ik voorheen deed. Maar ik ben wel lekker aan het spetteren en dat bevalt me GOED. Met als gevolg dat ik heb aangegeven dat ik vaker hydro wil en samen wil gaan kijken wat mijn mogelijkheden zijn wat betreft zwemmen. Als het meezit ga ik in september beginnen met wedstrijd trainingen bij de gehandicapten vereniging in Groningen en Leeuwarden. Met hopelijk als gevolg dat ik weer gekeurd mag worden om uiteindelijk weer een competitie wedstrijden mee mag doen. En natuurlijk zal dat langzamer gaan als voorheen. Dat is dan ook de reden dat ik weer opnieuw gekeurd moet worden. Voorheen zat ik in de klassen S7 ik vermoed dat als ik nu gekeurd ga worden ik op z'n minst in $5 terecht kom.

Mocht ik in september weer gaan zwemmen heeft dat als gevolg dat mijn studie even op de lange baan komt. Maa dat vind ik nu niet eg, ik heb een een niveau 4 opleiding en dat vind ik het belangrijkste. Dus dan kan ik tegen de tijd dat ik echt niet meer kan zwemmen alsnog veder met mijn HBO opleiding, maar dat zal dan moeten wachten als ik echt weer ga zwemmen. Ik ben nu al bezig met fitness om in ieder geval al een beetje conditie op te bouwen.

Ik vind het erg spannend, voorral omdat ik op dit moment echt geen idee welke kant het op zal gaan. Maar ik heb goede moed! We gaan gewoon weer voor de top!!!

Anne

Ik heb er de kracht niet meer voor

Sinds mijn laatste blog is er weinig nieuws gebeurt. Ik ben weer hard bezig met revalideren, als ik overdag zoals nu even rust heb is het een wonder. Ze houden me echt de hele dag bezig tot een uur of 17:00 en s'avonds je helemaal dood vervelen om de volgende dag weer veel te vroeg gewerkt te worden om weer een hele dag bezig te zijn met oefeningen die maar niet willen worden. Waardoor ik het op het moment echt compleet gehad heb. Ik kom maar niet verder. Al waren het maar kleine stapjes, dan heb je tenminste het gevoel dat je,je ergens voor in het zweet werkt. Maar ik merk nu gewoon helemaal geen vooruitgang. Dus begint de moed toch wel aardig in mijn schoenen te zakken. Het is vakantie en ik zit de hele dag binnen hard te werken terwijl vrienden lekker op het strand liggen of op vakantie gaan naar het buitenland. Terwijl er voor mij geen vakantie is. Ook krijg ik door de vakantie op dit moment geen bezoek, omdat iedereen naar Frankrijk, spanje en Griekenland zijn. Ook wel logisch maar dan is het ineens wel erg stil en saai,

Ik hoop dat het snel vooruit mag gaan me de therapieen zodat ik er weer een positief gevoel over krijg en het gevoel heb dat de moeite allemaal niet voor niets is.

Tot mijn volgende up-date

Veel liefs,
Anne

Goed nieuws en slecht nieuws....

Heyhallo,

Eerst maar het goede nieuws,
Toen ik vanmorgen wakker werd keek ik gelijk op GE (cijferlijst) en toen zag ik dat ik gewoon over het hele schooljaar 54 Studieopunten gehaald heb van de 60 die je in één jaar moet halen. Dus ik heb het ondanks mijn lange afwezigheid erg goed gedaan, dankzij het ziekenhuis die mij best veel ruimte boden om voor school aan de gang te gaan en waar nodig met hulp van de verpleging. Het is dan ook zo dat ik overben naar jaar 3!!! Daarvoor moet je namelijk 52 studiepunten voor hebben. Maar ondanks dit gegeven heb ik er voor gekozen om niet naar het derde jaar te gaan en dus op stage te gaan. Dan maak ik het mezelf namelijk echt zwaar onmogelijk. Ik zit namelijk minimaal tot november nog in het revalidatiecentrum. Hoe het schooljaar er voor mij uit komt te zien ik vrees vooral therapie en nog eens therapie.

Gister middag viel ik ineens om, ik had de kracht niet meer in mijn rug om overeind te blijven. De afgelopen weken redde ik het namelijk wel zonder corset waar ik echt mega blij mee was. Ik heb het dan vanmorgen ook maar gemeld en ze hebben gelijk een afspraak gemaakt met de arts die me direct doorstuurde naar het ziekenhuis, daar eenmaal aangekomen was mijn hele rug gevoelloos.Dus ik heb de hele dag weer bloot gestaan aan allerlei onderzoeken. Het is dan ook afwachten wat de uitslagen zijn.

Tot dus ver mijn up-date.
Anne

Mijn avonturen tijdens het eindweekend....

Heyhey,

Hier weer een up-date, dit keer zit er gelukkig geen hele tijd tussen(applaus voor mezelf). Ik heb mijn rolstoel omgedoopt tot bedrijfsauto, ik heb namelijk al een hele tijd van die stickers liggen van die anti-rook dingen,waaronder dus van"deze bedrijfsauto is rookvrij". Ik vond het dan ook een supper iets om die op mijn rolstoel te plakken, ook heb ik sinds dit weekend stickers met "Kijk dat is het mooie van Leeuwarden". Dus ook die zitten erop. Je moet het toch een beetje leuk maken.

Ik ben dit weekend meegegaan met het eindweekend van de studentenvereniging, wat opzich al een heel avontuur was. Ik zat namelijk in de comissie die dit weekend organiseerden,dus eigenlijk was ik wel verplicht om mee te gaan. Hoe ga je naar de wc op een camping, hoe ga je douche, hoe kleed je,je aan als niets aangepast is. Hoe banjer je door de blubber door het gras met je rolstoel? En hoe ga je een stijle trap op naar de hooizolder om te schuilen tegen regen en omweer, als dat de enige plaats is. Ja, dat vraag ik me eigenlijk nogsteeds af! Wat is de wereld toch rolstoel onvriendelijk!!!!BAH

Op vrijdag was het echt vreselijk warm!Dus na aankomst en de tent op te zetten, heb ik dus laten doen. Wou iedereen gaan zwemmen in het meer waar onze camping aan lag. Te bereiken via een stijger of een botenglij plank. Nou de stijger werd hem al niet dus dan maar van de botenglij plank. Het probleem was alleen dat deze plank zo glad was dat ik er zelfs zittend vanaf viel in het koude water. Het erge was dat het daar echt onwijs ondiep was en ik dus tegen de bodem aanknalde. Conclusie ik heb mijn benen aardig opengehaald zonder dat ik dit merkte, ja pas toen ik me aan het omkleden was en de wondjes zag zitten. Best eng eigenlijk dat ik dat echt gewoon niet voel! Zaterdag gingen we zeilen, dit was echt onwijs geweldig! Het was lekker weer het waaide niet heel hard. Ik heb zelfs nog even gestuurt. MAar dan nu de vraag hoe hou je jezelf schrap als je,je dit niet met je benen kunt doen. De andere zaten namelijk als we scheef gingen aardig strak tegen de buitenkant aan, maar dat lukte mij dus niet. We hadden daarop ook maar besloten dat ik naast een zwemvest maar een touw om mijn middel moest doen en die vastmaken aan de boot zodat ik toch iets zekerder in de boot zat. Maar hoe kom je een wiebelige boot in zonder je benen te gebruiken?

Kortom het was weer een flink avontuur dit weekend, maar ook echt zo onwijs geweldig cool!!!!

Tot de volgende up-date

Anne

Mijn avonturen in de trein....

Hoihoi,

Zoals belooft,hierbij mijn avonturen die ik heb beleefd in de trein, de trein zou je zeggen. Daar stap je toch gewoon in en rij je naar je eindbestemming en stap je uit. Nou normaal gesproken geef ik je daar ook volkomen gelijk in! Bij mij werkt het alleen niet meer zo makkelijk.

Als ik met de trein weg wil, moet ik namelijk 3 uur van te voren de NS bellen om door te geven dat isk graag van A naar B wil en dat wel graag per trein wil doen. Dan zorgt de NS namelijk dat er iemand is met een brug die mij in en uit de trein kan takelen.

Hierbij mijn belevenissen:
Ik kwam aan op het station, en ik wou mijn auto parkeren voor het station. Daar zijn namelijk invalideparkeerplaatsen en aangezien ik een IPK heb mag ik daar staan. Nu had ik hem dus eindelijk redelijk ingeparkeerd(ik ben namelijk een onwijze zeikerd als het om parkeren gaat). Had ik mijn rolstoel na veel moeite uit gelade, wil ik parkeren zie ik tot mijn schrik dat het maximaal voor 3 uur kan. Nou dat redde ik dus never aangezien ik er al om 15:00 was en op zijn vroegst om 00:15 terug zou zijn op het station. Dus ik mijn rolstoel weer ingelade en omrijden naar de achterkant van het station waar een grote parkeerplaats ligt, die wel dag en nacht open is voor een aardig tarief. Nu blijkt dat deze parkeerplaats alleen open gaat als je beschikt over geld op je chipknip. En aangezien ik weiger dit te doen, kon ik dus ook daar niet parkeren, maar waar wel dan aangezien alles rond het station alleen is voor vergunninghouders op maximaal 2 uur. Na een kwartier rond gereden te hebben, had ik dan eindelijk een gratis parkeerplaats gevonden. Dus het hele proces van rolstoel uitladen kon weer beginnen, het enige nadeel was alleen dat ik op mijn tempo 20 minuten kwijt was om van de auto naar het station te komen. Eenmaal aangekomen bij de achterkant van het station kwam ik erachter dat ik via deze kant het station niet opkwam aangezien er alleen een hoge trap was, dus ik naar de voorkant gereden en me gemeld bij NS balie en hebben ze me in de trein geholpen. Ik moest alleen overstappen op Utrecht centraal, waar ik 30 minuten overstaptijd had, wel prettig als je,je bedenkt dat ik de laatste ben die de trein uitgaat en het ook nog eens lastig is(vind ik). Maar goed na een overstap ik Utrecht kwam ik eindelijk op Driebergen-Zeist aan, mijn eindbestemming. De brug werkte alleen niet zoals het hoord, dus na 7 minuten kon ik pas de trein uit met als gevolg dat de trein dus vertraging had. In de trein was ik er al achter gekomen dat mijn handvat van mijn handbike was afgebroken, dus ik bij de OV-shop hulp vragen. Gelukkig wouden ze me daar wel helpen, en hebben ze hem met meters touw en plakband gemaakt.

Hier had ik namelijk een vrijwilligers avond van YFC. Het was erg gezellig en ook leuk om iedereen weer eens te zien, het was alleen even lastig om daar te komen, maar dat is niet anders. Eerst deden we een spel, waar ik (natuurlijk)niet aan mee kan doen. Ik mocht dus scheitsrechter zijn. Het was echt z'n leuk gezicht om iedereen bezig te zien! Wie won mocht als eerste gaan eten, al had ik besloten dat ik als aller eerste mocht gaan eten omdat ik toch wel een erg zware taak had :). We hadden een lekkere BBQ. Het enige nadeel was alleen dat ik dus afhankelijk was van andere om aan eten en drinken te komen. Maar gelukkig was iedereen behulpzaam. Helaas liep alles onwijs uit zodat ik naar mijn gevoel echt best veel gemist had en ook echt nog wel zou willen blijven. Zwaar K*T dus! Het punt was namelijk dat ik om 22:00 mijn terugreis had besproken, en dat kan je helaas niet zo makkelijk veranderen. Stond ik op het station van Driebergen-Zeist, moest ik me melden in de centrale hal, nu was het probleem dat ik punt 1 niet zelfstandig de centrale hal in kwam vanwege de niet electrische deuren. En het punt was dus dat alles daar dicht was dus waar moest ik me dan melden???? NA 3 keer geprobeert te bellen naar de NS kreeg ik eindelijk iemand aan de lijn en kon ik doorgeven dat ik over 10 minuten de trein moest hebben en er niemand was. Toen de trein aankwam, kwam er ook eindelijk iemand aalopen met een brug en kon ik toch optijd de trein in. Toen ik in Utrecht kwam, kwam ik alleen de trein niet uit omdat ik op een plek stond waar de ruinte tussen trein en roltrap te krap was, dus moest de trein een stukje naar voren rijden zodat ik alle ruimte had. O nu had ik 30 minute overstaptijd. Maar door het gedoe met de trein moest ik gelijk de andere trein inrijden.  Hier heb ik erg leuke gesprekken gehad met anderen. Erg grappig dus. Maar goed na een vertaring van 15 minuten was ik dan eindelijk weer terug in Leeuwarden. Ik besefde alleen dat het nu donker was en ik mijn verlichting vergeten was, gelukkig reden er geen auto's dus heb ik heel mijn auto bereikt, daarna snel naar huis rijden.Toen ik thuis aankwam was het 01:30. Thuis aangekomen weer alles uitgeladen en geprobeert mijn bed in te komen. Ik kwam er alleen niet in. Ik had namelijk al onwijze last van mijn schouder en nu helemaal, plus last van mijn armen. Dus ik kreeg mezelf niet het bed in.

Tot zover mijn belevenissen.Al met al was het toch wel de moeite waard.

Groetjes,
Anne

Mijn afgelopen tijd in de gevangenis:P

Hey everybody!

Menn wat is het weer lang gelede zie ik, en dat ondanks dat ik me voorneem om het bij te houden. Zoals je merkt lukt dat dus niet echt. Maar ik ben de afgelopen 3 weken ofz erg druk geweest met school, ik moest mijn P-taken(professionaliserings taken) af hebben. En zoals ik natuurlijk altijd ben moet dit in de laatste 2 weken gebeuren. Ik leer het dus ook nooit, maar ik heb er een 8 en een 9.1 op gehad. Echt mega tof dus voor de laatste periode! Ook aangezien ik veel college's gemist heb, en de vorige P-taken niet hoger kwamen dan een 5.7 ofz. Maar ik heb dinsdag nog één of misschien 2 herkansingen en dan heb ik vakantie van school. Ik ben dan ook van taktiek gewisseld. Wij hebben namelijk 2 tentamens per periode, 1 leer ik er voor het tentame en 1 voor de herkansing. Dit is dan minder leren in 1 keer en ben ik meer verzekerd dat mijn cijfers voldoende zullen zijn. 1 onvoldoende ben ik aan het aanvechte bij de examen comissie. De docent heeft gewoon zoveel fouten gemaakt in het tentame dat ik vind dat ik wel een voldoende mag hebben(scheelt maar 0,3 punt 1 vraag dus).

Oja over Square het was erg vermoeiend om een lang weekend met 10 tieners op te trekken maar het was erg goed. We hadden 8 jongens en 2 meidien, conclusie ik had het op dat gebied best rustig. Donderdag begonnen de leiders al met een bijeenkomst waarin Willem Ouweneel sprak. Die man is echt mega goed! Vrijdag kwamen de deelnemers en begonnen we met een welkoms spel. Dit was echt een compleet drama! We stonden in de paardestront, we hoorde nix en de spellen waren ook nog eens van een nivau dat we dachten wat doen we in vredesnaam voor stomzinnigs. Zaterdag was het de dag van Impact(straat evangelisatie). Dit was erg tof op te zien hoe enthousiast de tieners waren.

Opwekking waar ik de week erop heen ging, ik wou dit jaar wel eens bij de jongeren helpen, dus was ik medewerker bij Youth alive, en dan (bijna)natuurlijk bij de nazorg. Dit was best een luize baantje aangezien de jongeren alleen s'asvonds diensten hebben wel tot 1 uur s'nachts maar dat mag de pret niet drukken, op de één of andere manier ben ik het hele weekend niet moe geweest(wonder boven wonder). Het was erg gezellig en veel goede gesprekken mogen hebben. Op het laatste zat ik als ik niet bij nazorg hoevde te zijn bij de info stand van Youth alive om de mensen daar gezelschap te houden. Erg gezellig dus!

Verder gaat de revalidatie goed, ik kan nu de meeste transfers zelf maken. Dus dat scheelt wel, het gesprek met de revalidatiearts deed mij toch wel doen schrikken eigenlijk. Hij zei namelijk wel heel bot weg dat ik nooit meer zou kunenn lopen(al heb ik nogsteeds in gedachten dat ik de marathon ga lopen dus dat gaat ook zeker gebeuren of de vierdaagse van Nijmegen). Wel heb ik nu beugels gekregen waardoor ik wel kan staan. En de wereld weer eens vanuit een normaal oogpunt kan bekijken. Ik moet zeggen dat ik het zoals mijn titel ook aangeeft,steeds meer een gevangenis ga vinden. Nu is dit schrijf denk ik ineens dat ik het eigenlijk dubbelzinnig bedoel. Namelijk enerzijds mijn lichaam die niet wil wat ik wil. En anderzijds het revalidatiecentrum. Waar ik vanaf volgende week echt dag en nacht zal moeten verbijven zonder uitstapjes naar mijn huisje......

Voor zover mijn up-date. Vanmiddag volgen mijn belevenissen met de trein. Een avontuur apart kan ik wel zeggen.

Groetjes,
Anne

Up-date

Hey allemaal,

Het is alweer even geleden dat ik jullie liet weten hoe het er hier aan toe gaat. Dus bij deze een korte up-date. Ik ben na de operatie vorige week weer redelijk opgeknapt. De operatie was noodzakelijk om een fout tijdens de vorige operatie te herstellen. Dus omdat hun zo stom zijn geweest. Maar gelukkig voel ik me nu weer redelijk fit. Normaal ben ik na een narcose namelijk altijd erg ziek en misselijk maar dat hebben ze gelukkig weten te beperken.

Ik ben nu dus ook weer terug in het revalidatiecentrum. En ben ik sinds gisteren weer begonnen met therapie etc. Weer erg druk dus! Donderdag krijg ik een gesprek over hoe het nu gaat en eventuele aanpassing van mijn therapieen. Ik vind zelf dat ik het nu wel erg druk heb namelijk.

Wat doe ik zoal de hele week?
- 3 keer per week fysio
- 2 keer per week hydro
- 1 keer per week ergo
En dit is dan exclusief alle lul sessies met van die mutsen die vinden dat ze slim zijn. Maar dat dus zeker niet zijn :P. En dan natuurlijk zelf nog de dagelijkse dingen oefenen.

Ik heb zaterdag 16 mei mogen helpen tijdens Festival 3-16 in Ureterp. Het was echt zo geweldig! Veel gesprekken met jongeren mogen hebben en hun de weg naar vrijheid mogen wijzen. Ik lag uiteindelijk om 2 uur s'nachts in bed. Het was dus een erg lange dag aangezien ik er om 09:30 al was. Ik was zondag dan ook erg moe en toch ook wel ziek. Ik ben dus weer eens zwaar over mijn grenzen heen gegaan. Al voelde ik dat ook wel aankomen hoor tijdens de avond. Maar je wilt toch ook niet toegeven dat je moe bent vind ik zelf. Dus dan maar gewoon doorgaan met de weet dat je de dag erna ziek bent. Maar dat heb ik er graag voor over!

Voor zover mijn  up-date.  Ik zal volgende week weer proberen een stukje te schrijven over mijn belevenissen hier maar ook over Square van aakomend weekend. Ik heb er echt z'n zin in! En gelukkig is het me gelukt om ook daar gewoon hulp te krijgen met alles, dus dat is echt geweldig!

Owja en dan ben ik tussendoor ook nog een dagje naar Heavon on Earth geweest in Zwolle. Ook dit was erg leuk en gezellig. Veel toffe mensen leren kennen!

Groet,
Anne

weekend

Heyhey!

Het was dit weekend echte een complete chaos! Ik ben vrijdag middag aangekomen in het revalidatiecentrum, mijn kamer gehad en natuurlijk gezellig ingericht! Voor zover dat mogelijk is. Maar ik zal er wel een tijd moeten bivakeren dus ik kan het er maar beter gezellig maken dan vind ik. Voor de rest vrijdag eigenlijk weinig gedaan, ik was en ben nog behoorlijk stoned van de medicijne maar dat zal wel wegtrekken. Het eten is hier echt rampzalig gewoon, dan verlang ik toch weer naar het ziekenhuis voedsel! Maar vooral nog naar een heerlijke MC Donalds! Ik zou er nog net geen moord voor doen maar als het nog lang duurt........ Zaterdag ben ik met spoed naar A'dam gegaan om een vriendin van me in het zh te bezoeken. Dus dat was weer een heel geregel om van A naar B te komen. Maar uiteindelijk is het gelukt.

Wast betreft school, ik ben toch zover het lukt begonnen aan periode 4. Al is nu wel de kogel door de kerk en heb ik besloten dat ik dit jaar volgend jaar over ga doen voor de vakken die ik niet gehaald heb. Want stage en jaar 3 met een deel van jaar 2 ga ik niet redden. Al moet ik eerst maar eens hopen dat ik gewoon in september kan starten, maar dat is afwachten. Zal je net zien heb je z'n beslissing gemaakt valt er een sollicitatiebrief in je bus dat je een sollicitatiegesprek hebt bij de instelling waar je echt dolgraag wilt stage lopen. Conclusie dat maakt het er allemaal ook niet echt makkelijker om. Ik verkeer voor mijn gevoel nu dan ook behoorlijk in een dillemma.

Zondag wat heb ik toen ook alweer gedaan, volgens mij erg weinig. Ik heb nu echt zn gevoel van ik ga in bed liggen en trek de dekens over me heen voor het komende jaar of gewoon emigreren naar weet ik het waar. Maar of dat nu echt de oplossing is weet ik niet.

Vandaag is weer een drukke dag! Vanmorgen een gesprek gehad met de revalidatie arts vanmiddag met maatschappelijk werk en morgen Dietiste en hoogdbehandelaar. Dan krijg ik  donderdag mijn behandelpan te horen en een eerste prognose(wil ik dat wel weten....). Ook zal dan het echte zware werk beginnen.:(

Hoe vind ik het tot nu toe? Daar kan ik kort over zijn... Ik vind het echt een nachtmerrie, je bent ineens heel je vrijheid kwijt, dit ik eindelijk had nu ik op mezelf woon. Er wordt bepaald wat je wanneer doet en hoe. Uitslapen is er niet bij. Voor de rest voel je,je tussen al die mensen echt het toppunt van gehandicapt. Contact met andere is er ook niet bij, het lijkt wel alsof iedereen voor zichzelf leeft en er ze geen wereld buiten hen zien. Echt dodelijk om dat te concluderen als MWD'er!

Voor zover mijn update.
Anne